De Kleine bol- een klein verhaaltje over Transformatie

 Diep onder de grond bevond zich een kleine bol; een kleine diep in zichzelf gekeerde verschrompelde bol. Deze bol was aan het wachten. Zij wist niet waarop maar diep van binnen wist zij dat er iets groots stond te gebeuren. Zij verlangde net zo een prachtige bloem te zijn als de anderen bloemen maar voelde zich klein en lelijk als zij zich met de andere bloemen vergeleek .Eigenlijk was de bol al heel mooi maar dat geloofde de kleine bol niet omdat zij niemand had om haar te vertellen dat zij al een prachtige bloem was. In haar ogen, was zij slechts een niet veel zeggende bol en daardoor vergat zij wie zij in essentie was.

En dus voelde zij zich alleen en verdrietig. In haar fantasie stelde zij voor hoe zij zichzelf liet zien in volle bloei ,in al haar pracht en glorie. Dit gaf haar troost. Alles wat zij wilde was om er gewoon te zijn en dit verlangen gaf haar de moed en het vertrouwen om te wachten op het moment van verandering.

Toen de eerste zonnestralen van liefde de koude grond doorbraken en haar kern met warmte en licht vervulde, voelde de kleine bol zich blij en vol vreugde. Dit is het dacht zij, hierop heb ik heb zo lang gewacht en zij volgde haar verlangen om naar het licht te groeien. Het licht raakte haar kern en maakte dat zij haar oorspronkelijke bolachtige vorm meer kon loslaten om ruimte te maken voor haar eigen vorm en kleuren. Het voelde wel onwennig om zo te groeien en het ging ook niet zo snel en soms wilde ze liever toch weer de veilige grond in maar desondanks haar ongemakken, zette zij door.

Eenmaal in bloei, werd zij een hele mooie maar wel aparte bloem. Het was namelijk zo dat zij niet p de anderen bloemen, leek; haar bladeren waren kleiner en haar bloemblaadjes schitterden veel meer door de hoeveelheid aan kleuren. Maar de kleine bol kon haar eigen schoonheid niet zien .Zij voelde zich gewoon mismaakt. Het hielp ook niet dat de anderen bloemen haar uitlachten omdat zij er anders uitzag . Hierdoor werd zij onzeker en begon haar kleuren te verstoppen om maar niet op te vallen maar dat voelde ook niet fijn om de doen . Vol verdriet en frustratie wende zich de kleine bol naar de zon toe:

“ Lieve zon, ik voel mij zo verdrietig. Ik wilde eindelijk bloeien en mijzelf laten zien maar niemand ziet mij en ik voel mij lelijk. De zon sprak haar liefdevol toe en zei: “lieve kleine bol, je hebt niet de andere bloemen nodig om te zijn wie je bent. Jouw eigen vorm en kleur geven uitdrukking aan wie jij bent en dat maakt jouw uniek.. Alles op aarde is geschapen vanuit liefde en elke vorm en elk wezen is net zo waardevol als de ander. Dus wees trots op jouw vorm en hou van je eigen kleuren. Je hebt alleen jou eigen stem van liefde nodig om te kunnen stralen.

De kleine bol keek haar vol verwondering de zon aan. Dus zij was helemaal niet lelijk en goed zoals als ze was ? Gesteund door liefdevolle stem van de zon, ging zij met opgeheven hoofd het licht tegemoet en liet haar oude vorm achter.

bulbs-52666_1280

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s